لئوناردو، به سوی موفقیت
شب گذشته تیم اینتر، تحت هدایت لئوناردو ی برزیلی موفق شد قهرمانی در جام حذفی را جشن بگیرد. در این مقاله نگاهی به این یک سال و نیم می اندازیم و عملکرد او را زیر ذره بین قرار دهیم.
شب گذشته با برگزاری فینال جام حذفی فوتبال در ایتالیا به پایان رسید و در نهایت تیم اینتر، تحت هدایت لئوناردو ی برزیلی موفق شد قهرمانی در جام حذفی را جشن بگیرد. این مربی جوان پس از هجده ماه مربیگری، توانست اولین جام مهم کارنامه اش را بدست آورد. در این مقاله نگاهی به این یک سال و نیم می اندازیم و عملکرد او را زیر ذره بین قرار دهیم.
بیش از یک سال و نیم پیش، زمانی که فصل 2008-2009 به پایان رسید هواداران میلان لحظات تلخی را پشت سر گذاشتند. برکناری کارلو آنجلوتی، خداحافظی پائولو مالدینی و رفتن کاکا به رئال، سه اتفاق مهم پایان فصل بودند. میلان باید دراغاز فصل جدید شرایط جدیدی را تجربه میکرد و بعد از سال ها به نبود این سه نفر عادت میکرد. کش و قوس ها درباره سرمربی جدید میلان ادامه داشت تا در نهایت مسئولین میلان در اقدامی عجیب، لئوناردو را به این سمت گماشتند. این انتخاب تعجب همگان را برانگیخت. لئو خودش قبلا گفته بود که علاقه ای برای ورود به عرصه مربیگری ندارد اما انگار نظر او نیز تغییر کرده بود.
تابستان آغاز شد و اوضاع برای میلان بسیار ناامید کننده پیش میرفت. لئوناردو بارها اعلام کرد که نیاز به بازیکنان جدید دارد اما بی توجهی مسئولان میلان، باعث شد تا شاید ضعیف ترین تیم دهه 2000 میلان بسته شود. نتایج اسف بار میلان در بازی های پیش فصل، هواداران را از وضعیت تیم بسیار نگران کرده بود. در نهایت لئوناردو که زیر فشار بسیار زیادی قرار داشت فصل را آغاز کرد.
میلان در هفته اول برابر سینا پیروز شد اما شکست سنگین در دربی دلا مادونینا، هواداران را ناامید تر از قبل کرد. اوضاع بر وقف مراد لئوناردو پیش نمیرفت و نتایج ضعیف میلان ادامه داشت. در لیگ قهرمانان هم علیرغم پیروزی برابر مارسی، در دیدار دوم میلان در سن سیرو مغلوب زوریخ شد تا لئوناردو به شدت مورد انتقاد قرار بگیرد. و اما بالاخره هفته سرنوشت ساز فرا رسید. میلان ابتدا باید در سن سیرو مقابل رم قرار میگرفت و به فاصله 4 روز بعد از آن، سانتیاگو برنابئو منتظر رویارویی رئال و میلان بود. لئوناردو آخرین اولتیماتوم را دریافت کرد و به او گفته شد که اگر در این دو بازی پیروز نشود از سمتش برکنار خواهد شد.
لئوناردو حساس ترین لحظه فصل را تبدیل به نقطه عطفی کرد تا میلان دگرگون شود. او درست قبل از بازی با رم، دست به تغییر سیستم زد و میلان را با سیستم 4-3-3 روانه میدان کرد. بازی آغاز شد و همان ابتدا ژرمی منز دروازه میلان را باز کرد. شاید دیگر همه منتظر پایان بازی و برکناری لئوناردو بودند، اما پنالتی رونالدینیو میلان را به مسابقات بازگرداند. تنها چند دقیقه بعد، پاس قطری رونالدینیو و شاهکار پاتو یک بازگشت دراماتیک را برای میلان رقم زد و این تیم پیروز از زمین خارج شد. اما این پایان کار نبود. لئوناردو با یک پیروزی دراماتیک دیگر در سانتیاگو برنابئو برابر رئال، جایگاهش را تثبیت کرد و روزنه هایی از امید را بین هواداران زنده کرد. روند صعودی میلان آغاز شد و این تیم کم کم اوج گرفت. نتایج خوب میلان به همراه بازی های زیبا و تماشایی، لئوناردو را به یک باره تبدیل به مردی محبوب میان سکو ها کرد. این روند تا پایان نیم فصل اول ادامه پیدا کرد و میلان توانست خودش را به 4 امتیازی اینتر برساند. و دوباره، دربی دلا مادونینا فرا رسید.
بیش از یک سال و نیم پیش، زمانی که فصل 2008-2009 به پایان رسید هواداران میلان لحظات تلخی را پشت سر گذاشتند. برکناری کارلو آنجلوتی، خداحافظی پائولو مالدینی و رفتن کاکا به رئال، سه اتفاق مهم پایان فصل بودند. میلان باید دراغاز فصل جدید شرایط جدیدی را تجربه میکرد و بعد از سال ها به نبود این سه نفر عادت میکرد. کش و قوس ها درباره سرمربی جدید میلان ادامه داشت تا در نهایت مسئولین میلان در اقدامی عجیب، لئوناردو را به این سمت گماشتند. این انتخاب تعجب همگان را برانگیخت. لئو خودش قبلا گفته بود که علاقه ای برای ورود به عرصه مربیگری ندارد اما انگار نظر او نیز تغییر کرده بود.
تابستان آغاز شد و اوضاع برای میلان بسیار ناامید کننده پیش میرفت. لئوناردو بارها اعلام کرد که نیاز به بازیکنان جدید دارد اما بی توجهی مسئولان میلان، باعث شد تا شاید ضعیف ترین تیم دهه 2000 میلان بسته شود. نتایج اسف بار میلان در بازی های پیش فصل، هواداران را از وضعیت تیم بسیار نگران کرده بود. در نهایت لئوناردو که زیر فشار بسیار زیادی قرار داشت فصل را آغاز کرد.
میلان در هفته اول برابر سینا پیروز شد اما شکست سنگین در دربی دلا مادونینا، هواداران را ناامید تر از قبل کرد. اوضاع بر وقف مراد لئوناردو پیش نمیرفت و نتایج ضعیف میلان ادامه داشت. در لیگ قهرمانان هم علیرغم پیروزی برابر مارسی، در دیدار دوم میلان در سن سیرو مغلوب زوریخ شد تا لئوناردو به شدت مورد انتقاد قرار بگیرد. و اما بالاخره هفته سرنوشت ساز فرا رسید. میلان ابتدا باید در سن سیرو مقابل رم قرار میگرفت و به فاصله 4 روز بعد از آن، سانتیاگو برنابئو منتظر رویارویی رئال و میلان بود. لئوناردو آخرین اولتیماتوم را دریافت کرد و به او گفته شد که اگر در این دو بازی پیروز نشود از سمتش برکنار خواهد شد.
لئوناردو حساس ترین لحظه فصل را تبدیل به نقطه عطفی کرد تا میلان دگرگون شود. او درست قبل از بازی با رم، دست به تغییر سیستم زد و میلان را با سیستم 4-3-3 روانه میدان کرد. بازی آغاز شد و همان ابتدا ژرمی منز دروازه میلان را باز کرد. شاید دیگر همه منتظر پایان بازی و برکناری لئوناردو بودند، اما پنالتی رونالدینیو میلان را به مسابقات بازگرداند. تنها چند دقیقه بعد، پاس قطری رونالدینیو و شاهکار پاتو یک بازگشت دراماتیک را برای میلان رقم زد و این تیم پیروز از زمین خارج شد. اما این پایان کار نبود. لئوناردو با یک پیروزی دراماتیک دیگر در سانتیاگو برنابئو برابر رئال، جایگاهش را تثبیت کرد و روزنه هایی از امید را بین هواداران زنده کرد. روند صعودی میلان آغاز شد و این تیم کم کم اوج گرفت. نتایج خوب میلان به همراه بازی های زیبا و تماشایی، لئوناردو را به یک باره تبدیل به مردی محبوب میان سکو ها کرد. این روند تا پایان نیم فصل اول ادامه پیدا کرد و میلان توانست خودش را به 4 امتیازی اینتر برساند. و دوباره، دربی دلا مادونینا فرا رسید.
میلان با کسب سه پیروزی خارق العاده برابر جنوا، یوونتوس و سینا به استقبال دربی رفت. اما بر خلاف تصور همگان، میلان باز هم دربی را واگذار کرد. پس از آن به مصاف منچستر رفت. میلان یک شروع رویایی داشت. رونالدینیو همان ابتدا گل اول را به ثمر رساند. موقعیت ها یکی پس از دیگری از دست می رفتند. اما مصدومیت ناگهانی آنتونینی همه چیز را به هم ریخت و درست در لحظه ای که میلان 10 نفره بود، منچستر از همان سمت حمله کرد و کار را به تساوی کشاند. در نهایت مسابقه با یک شکست تلخ به پایان رسید و میلان تقریبا حذف شده به نظر می رسید. همان موقع پاتو و نستا، بهترین بازیکنان لئو مصدوم شدند و کل نیم فصل دوم را از دست دادند. کار برای لئو بسیار دشوار شد و دوباره روند نزولی میلان آغاز شد. برلوسکونی در مصاحبه ای لئو را کله شق خواند و گفت که میلان با تفکرات او راه به جایی نمیبرد. اما لئوناردو سکوت کرد و زیر بار فشار به کارش ادامه داد. میلان روند پر فراز و نشیبی داشت اما در نهایت در پایان فصل در رده سوم ایستاد.
لئوناردو که هرگز نتوانست زیر بار خواسته های برلو برود، در پایان فصل اعلام کرد که شرایط برای کار کردن او در میلان مساعد نیست و در پایان فصل، میلان را پس از 13 سال ترک خواهد کرد. هفته آخر برابر یووه،در دیداری که هیچ تاثیری برای هیچ کدام از دو تیم نداشت 70 هزار نفر برای خداحافظی با او به ورزشگاه آمدند و در پایان با پیروزی 3-0 برابر یووه، لئو وداع با شکوهی با هواداران میلان داشت. اما او پس از 13 سال، بالاخره راهش را از میلان جدا کرد.
بدین ترتیب لئوناردو چند ماهی را به استراحت پرداخت. در تابستان شایعات زیادی پیرامون او به گوش میرسید. گفته میشد لئوناردو یکی از گزینه های اینتر برای جانشینی مورینیو است. او همچنین یکی از نامزد های هدایت تیم ملی برزیل بود. اما در پایان مربیان دیگری هدایت این تیم ها را بر عهده گرفتند. پس از شروع فصل و گذشت چند ماه اول، این بار صحبت از رفتن او به لیگ انگلیس به میان آمد. جنوا هم به دلیل کسب نتایج ضعیف نیم نگاهی به لئوناردو داشت. پس از آن، صحبت رفتن او به رم کاملا جدی شد اما لئوناردو در مصاحبه ای اعلام کرد که فعلا قصد بازگشت به عرصه مربیگری ندارد. تا اینکه در هفته های پایانی نیم فصل اول، اینتر رافائل بنیتز را برکنار کرد. گزینه های زیادی برای هدایت این تیم مطرح شدند اما به نظر میرسید لئوناردو جدی ترین گزینه باشد. این بار لئوناردو مصاحبه ای انجام نداد و سکوت کرد. پس از چند روز، سرانجام در روز های آغازین سال جدید خبر انتصاب لئوناردو به عنوان سرمربی جدید اینتر رسما اعلام شد و این مربی جوان کارش را از 6 ژانویه آغاز کرد.
لئوناردو که هرگز نتوانست زیر بار خواسته های برلو برود، در پایان فصل اعلام کرد که شرایط برای کار کردن او در میلان مساعد نیست و در پایان فصل، میلان را پس از 13 سال ترک خواهد کرد. هفته آخر برابر یووه،در دیداری که هیچ تاثیری برای هیچ کدام از دو تیم نداشت 70 هزار نفر برای خداحافظی با او به ورزشگاه آمدند و در پایان با پیروزی 3-0 برابر یووه، لئو وداع با شکوهی با هواداران میلان داشت. اما او پس از 13 سال، بالاخره راهش را از میلان جدا کرد.
بدین ترتیب لئوناردو چند ماهی را به استراحت پرداخت. در تابستان شایعات زیادی پیرامون او به گوش میرسید. گفته میشد لئوناردو یکی از گزینه های اینتر برای جانشینی مورینیو است. او همچنین یکی از نامزد های هدایت تیم ملی برزیل بود. اما در پایان مربیان دیگری هدایت این تیم ها را بر عهده گرفتند. پس از شروع فصل و گذشت چند ماه اول، این بار صحبت از رفتن او به لیگ انگلیس به میان آمد. جنوا هم به دلیل کسب نتایج ضعیف نیم نگاهی به لئوناردو داشت. پس از آن، صحبت رفتن او به رم کاملا جدی شد اما لئوناردو در مصاحبه ای اعلام کرد که فعلا قصد بازگشت به عرصه مربیگری ندارد. تا اینکه در هفته های پایانی نیم فصل اول، اینتر رافائل بنیتز را برکنار کرد. گزینه های زیادی برای هدایت این تیم مطرح شدند اما به نظر میرسید لئوناردو جدی ترین گزینه باشد. این بار لئوناردو مصاحبه ای انجام نداد و سکوت کرد. پس از چند روز، سرانجام در روز های آغازین سال جدید خبر انتصاب لئوناردو به عنوان سرمربی جدید اینتر رسما اعلام شد و این مربی جوان کارش را از 6 ژانویه آغاز کرد.
انتشار این خبر، بسیاری از هواداران میلان را شگفت زده کرد. دیدن لئوناردو روی نیمکت اینتر برای بسیاری از هواداران این تیم قابل هضم نبود و احساسات دوگانه زیادی بین میلانی ها ایجاد کرد. اما لئوناردو تصمیمش را گرفته بود. این برای او یک فرصت طلایی بود تا توانایی هایش را اثبات کند. بی مهری مسئولان میلان با او،تاثیر زیادی در این تصمیم گذاشت.
اما طرف دیگر داستان، این هواداران اینتر بودند که نگرانی های زیادی بابت این خبر داشتند. لئوناردو زمانی که هدایت اینتر را در دست گرفت این تیم در رده هفتم جدول به سر میبرد و از نظر روحی در وضعیت بسیار بدی قرار داشت. بازیکنان زیادی مصدوم بودند و ستاره های فصل پیش این تیم همه دوران افول را پشت سر می گذاشتند. لئوناردو در همان اولین دیدار، یک بازی سخت را برابر ناپولی پیش رو داشت اما با پیروزی 3-1 در همان گام اول نشان داد که او حرف های زیادی برای گفتن خواهد داشت. لئوناردو کم کم توانست اینتر را احیا کند و روحیه از دست رفته را به این تیم بازگرداند. اینتر رقبایش را یکی پس از دیگری از پیش رو برداشت و در این راه چند پیروزی خاطره انگیز و به یاد ماندنی را بدست آورد. بازی با پالرمو یکی از آن دیدار ها بود. اینتر همان نیمه اول 2 گل دریافت کرد و هواداران نگران یک شکست خانگی بودند. اما در نیمه دوم، تعویض لئوناردو یعنی جیامپائولو پاتزینی ورق را برگرداند و اینتر با درخشش او توانست 3 گل بزند و یک پیروزی ارزشمند را کسب کند.
در لیگ قهرمانان، اینتر به بایرن رسید. دیداری که یادآور خاطرات فینال سال گذشته بود. اما اینتر در بازی رفت، یک شکست ناباورانه را در سن سیرو تجربه کرد. در بازی برگشت، همه شانس بسیار کمی را برای اینتر قائل بودند. پیروزی بایرن در نیمه اول هواداران اینتر را به طور کامل ناامید کرده بود. اما نیمه دوم، تعویض لئوناردو جریان بازی را تغییر داد. اینتر ابتدا توانست با گل اسنایدر کار را به تساوی بکشاند و بعد از آن، در حالیکه تنها 3 دقیقه تا پایان 90 دقیقه باقی مانده بود اشتباه مدافع بایرن و پاس زیبای اتوئو برای پاندف اینتر را به گل سوم رساند و یک پیروزی دراماتیک برای این تیم رقم خورد. لئوناردو دومین مربی تاریخ لیگ قهرمانان شد که توانست شکست در بازی خانگی رفت را با پیروزی در بازی برگشت جبران کند و تیمش را به مرحله بعدی ببرد.
اما طرف دیگر داستان، این هواداران اینتر بودند که نگرانی های زیادی بابت این خبر داشتند. لئوناردو زمانی که هدایت اینتر را در دست گرفت این تیم در رده هفتم جدول به سر میبرد و از نظر روحی در وضعیت بسیار بدی قرار داشت. بازیکنان زیادی مصدوم بودند و ستاره های فصل پیش این تیم همه دوران افول را پشت سر می گذاشتند. لئوناردو در همان اولین دیدار، یک بازی سخت را برابر ناپولی پیش رو داشت اما با پیروزی 3-1 در همان گام اول نشان داد که او حرف های زیادی برای گفتن خواهد داشت. لئوناردو کم کم توانست اینتر را احیا کند و روحیه از دست رفته را به این تیم بازگرداند. اینتر رقبایش را یکی پس از دیگری از پیش رو برداشت و در این راه چند پیروزی خاطره انگیز و به یاد ماندنی را بدست آورد. بازی با پالرمو یکی از آن دیدار ها بود. اینتر همان نیمه اول 2 گل دریافت کرد و هواداران نگران یک شکست خانگی بودند. اما در نیمه دوم، تعویض لئوناردو یعنی جیامپائولو پاتزینی ورق را برگرداند و اینتر با درخشش او توانست 3 گل بزند و یک پیروزی ارزشمند را کسب کند.
در لیگ قهرمانان، اینتر به بایرن رسید. دیداری که یادآور خاطرات فینال سال گذشته بود. اما اینتر در بازی رفت، یک شکست ناباورانه را در سن سیرو تجربه کرد. در بازی برگشت، همه شانس بسیار کمی را برای اینتر قائل بودند. پیروزی بایرن در نیمه اول هواداران اینتر را به طور کامل ناامید کرده بود. اما نیمه دوم، تعویض لئوناردو جریان بازی را تغییر داد. اینتر ابتدا توانست با گل اسنایدر کار را به تساوی بکشاند و بعد از آن، در حالیکه تنها 3 دقیقه تا پایان 90 دقیقه باقی مانده بود اشتباه مدافع بایرن و پاس زیبای اتوئو برای پاندف اینتر را به گل سوم رساند و یک پیروزی دراماتیک برای این تیم رقم خورد. لئوناردو دومین مربی تاریخ لیگ قهرمانان شد که توانست شکست در بازی خانگی رفت را با پیروزی در بازی برگشت جبران کند و تیمش را به مرحله بعدی ببرد.
روند صعودی اینتر ادامه پیدا کرد و این تیم در آستانه دربی، به 2 امتیازی میلان رسید. اما اینجا بود که نقطه سیاه کارنامه لئو در اینتر رقم خورد. اتفاقات عجیب آن بازی و اشتباهات خود او باعث تحمیل یک شکست تلخ به اینتر شد. به فاصله 4 روز، اینتر به مصاف شالکه رفت و به نظر میرسید بازیکنان اینتر هنوز هم تحت تاثیر دربی قرار دارند. بدین ترتیب یک شکست تلخ دیگر برای اینتر شکل گرفت. دلایل زیادی برای این دو شکست می توان پیدا کرد اما می توان یکی از دلایل اصلی را مصدومیت لوسیو عنوان کرد. مصدومیت لوسیو درست قبل از این دو بازی لئوناردو را مجبور کرد تا در ترکیب ثابتش دست ببرد و با انتقال زانتی به دفاع از تعداد هافبک هایش کم کند. تغییری که کاملا اشتباه بود و باعث شد اینتر تاوان سنگینی بدهد. با این دو شکست، هواداران اینتر پس از هفته ها دوباره تیمشان را در بحران دیدند.
فشار انتقادات بر روی لئوناردو بسیار زیاد شد و عده ای کار او را در انتهای فصل تمام شده می دانستند. با این وجود او دوباره تلاش زیادی برای بازسازی تیمش انجام داد. اینتر جایگاه دوم را از دست داد و دو شکست خارج از خانه را تجربه کرد. اما لئوناردو به هر ترتیبی بود توانست دوباره اینتر را احیا کند و این تیم در پایان فصل اوج گیری دوباره ای داشت. اینتر از 6 بازی آخرش در لیگ، 16 امتیاز کسب کرد و توانست با اختلاف نسبت به تیم ناپولی رده دوم را بدست آورد. لئوناردو در جام حذفی هم اینتر را از موانع سخت زیادی عبور داد و سرانجام توانست تیمش را به فینال برساند. عبور از ناپولی در سن پائوئو و شکست رم در مرحله نیمه نهایی، نتایج بسیار ارزشمندی بود. در بازی فینال هم اینتر توانست با نتیجه 3-1 پالرمو را شکست دهد و بدین ترتیب لئوناردو اولین افتخار مهم دوران مربیگریش را بدست آورد.
به نظر میرسد لئوناردو عملکرد خوبی را از خودش بر جای گذاشته باشد. در ششم مارس، او رکورد جدیدی را در سری آ ثبت کرد. او توانست از 13 بازی 33 امتیاز کسب کند. رکورد قبلی توسط کاپلو در فصل 2004-2005 ثبت شده بود و آن کسب 32 امتیاز از 13 بازی بود. لئوناردو همچنین رکورد فوق العاده پیروزی در 100 % بازی های خانگی را بدست آورد که دستاورد ارزشمند دیگری از سوی او بود. او هر 12 مسابقه خانگی اینتر در لیگ را با پیروزی پشت سر گذاشت. اینتر همچنین در پایان فصل توانست عنوان بهترین خط حمله لیگ را کسب کند. در حالیکه در زمان رافائل بنیتز، آمار خط حمله این تیم بسیار نا امید کننده بود. لئوناردو در مجموع، 32 بازی روی نیمکت اینتر نشست و موفق شد 22 بازی را با پیروزی پشت سر بگذارد. تنها 3 تساوی داشت و در 7 مسابقه نیز شکست خورد. او در کل، 68% بازی هایش را با پیروزی پشت سر گذاشت.
فشار انتقادات بر روی لئوناردو بسیار زیاد شد و عده ای کار او را در انتهای فصل تمام شده می دانستند. با این وجود او دوباره تلاش زیادی برای بازسازی تیمش انجام داد. اینتر جایگاه دوم را از دست داد و دو شکست خارج از خانه را تجربه کرد. اما لئوناردو به هر ترتیبی بود توانست دوباره اینتر را احیا کند و این تیم در پایان فصل اوج گیری دوباره ای داشت. اینتر از 6 بازی آخرش در لیگ، 16 امتیاز کسب کرد و توانست با اختلاف نسبت به تیم ناپولی رده دوم را بدست آورد. لئوناردو در جام حذفی هم اینتر را از موانع سخت زیادی عبور داد و سرانجام توانست تیمش را به فینال برساند. عبور از ناپولی در سن پائوئو و شکست رم در مرحله نیمه نهایی، نتایج بسیار ارزشمندی بود. در بازی فینال هم اینتر توانست با نتیجه 3-1 پالرمو را شکست دهد و بدین ترتیب لئوناردو اولین افتخار مهم دوران مربیگریش را بدست آورد.
به نظر میرسد لئوناردو عملکرد خوبی را از خودش بر جای گذاشته باشد. در ششم مارس، او رکورد جدیدی را در سری آ ثبت کرد. او توانست از 13 بازی 33 امتیاز کسب کند. رکورد قبلی توسط کاپلو در فصل 2004-2005 ثبت شده بود و آن کسب 32 امتیاز از 13 بازی بود. لئوناردو همچنین رکورد فوق العاده پیروزی در 100 % بازی های خانگی را بدست آورد که دستاورد ارزشمند دیگری از سوی او بود. او هر 12 مسابقه خانگی اینتر در لیگ را با پیروزی پشت سر گذاشت. اینتر همچنین در پایان فصل توانست عنوان بهترین خط حمله لیگ را کسب کند. در حالیکه در زمان رافائل بنیتز، آمار خط حمله این تیم بسیار نا امید کننده بود. لئوناردو در مجموع، 32 بازی روی نیمکت اینتر نشست و موفق شد 22 بازی را با پیروزی پشت سر بگذارد. تنها 3 تساوی داشت و در 7 مسابقه نیز شکست خورد. او در کل، 68% بازی هایش را با پیروزی پشت سر گذاشت.
تنها مشکل لئوناردو طی حضورش اینتر، عملکرد ضعیف خط دفاعی تیمش بود. او در سازماندهی خط دفاع به طور کلی ضعیف کار کرد و خط دفاعی اینتر در طول حضور او، نظم مشخصی نداشت. البته او مشکلات زیادی را در طول این 6 ماه تجربه کرد. هیچ گاه مهره های ثابتی را در اختیار نداشت. رانوکیا در نیم فصل به اینتر اضافه شد و هماهنگ کردن او با سایر مدافعان کار دشوار و زمان بریست. ساموئل، بهترین مدافع اینتر هم کل فصل را مصدوم بود و لئوناردو نتوانست از حضور او بهره بگیرد. حالا با بازگشت ساموئل و جا افتادن ناگاتومو و رانوکیا در ترکیب اینتر، لئوناردو فرصت این را دارد تا در تابستان به خط دفاع تیمش سرو سامان دهد و ساختار دفاعی اینتر را بازسازی کند.
در پایان به نظر میرسد که عملکرد خوب اینتر در پایان فصل و قهرمانی در جام حذفی، جایگاه لئوناردو را در اینتر تثبیت کرده و او فصل بعد هم به عنوان سرمربی اینتر به کارش ادامه خواهد داد. آیا او میتواند پا را فراتر از جام حذفی بگذارد و جام های بیشتری را کسب کند؟
نویسنده: احمدرصا تدریسی
در پایان به نظر میرسد که عملکرد خوب اینتر در پایان فصل و قهرمانی در جام حذفی، جایگاه لئوناردو را در اینتر تثبیت کرده و او فصل بعد هم به عنوان سرمربی اینتر به کارش ادامه خواهد داد. آیا او میتواند پا را فراتر از جام حذفی بگذارد و جام های بیشتری را کسب کند؟
نویسنده: احمدرصا تدریسی
نستوه
10 / 03 / 1390
18:38:53
نظرات :